Leaf's profile^_*..-+*+-..LEAf...Leaf....PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 20 ...ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม...เพราะชีวิตนี้...ไม่มีใครต้องการ อยู่อย่างคนแปลกหน้า
และอยู่อย่างโดดเดี่ยวบนโลกนี้ หรือต้องต่อสู้อย่างไร้ประโยชน์
เธออาจไม่ใช่ดอกไม้ ดอกไม้อาจจะไม่ใช่เธอ
ถึงเธอร่างกายอ่อนแอ แต่เธอจะไม่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว บนโลกใบนี้...
ก่อนจะรู้จักการใช้ชีวิต เธอต้องรู้จักคำว่า การรอคอย
เมื่อฝนตกทุกหนแห่ง มือของเธอชุ่มด้วยสายฝน
เมื่อกำแพงของขุนเขาถูกทลาย ใช้ความทรงจำของเธอ
เพื่อเอ่ยประโยคที่คิดถึงฉัน
มันไม่ใช่ภาพลวงตา มันไม่ได้หล่นมาจากฟ้า
เรื่องของดวงดาว
เพราะชีวิตนี้...ไม่มีใครต้องการ อยู่อย่างคนแปลกหน้า
...และอยู่อย่างโดดเดี่ยวบนโลกใบนี้...
ฉันเอง...ก็ไม่อยากเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอหรอกนะ
แต่สิ่งที่เป็นอยู่ คือ เราไม่เคยเจอกัน และมันทำให้ฉันเหนื่อย
ถ้าเจอกันอีกครั้ง ฉันคงจะพูดเหมือนที่เคยอยากพูด "เป็นเพื่อนกันนะ"
ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตาม
ส่วนลึกของหัวใจ ยังมีเธออยู่ในฝัน คงต้องใช้เวลา เพื่อที่จะลืม
มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ถ้าวันนั้นมาถึง จะวิ่งไปทักเธอ เพราะเราเป็นเพื่อนกัน ^_^
March 16 BLEACHหากไม่กุมดาบ ก็ปกป้องเธอไม่ได้
หากกุมดาบแล้ว ก็คงกอดเธอไม่ได้
...........
พวกเราไม่ควรเสียน้ำตา เพราะนั่นคือ
ความพ่ายแพ้ของร่างกายที่มีต่อจิตใจ
และเป็นเครื่องพิสูจน์ว่า เราไม่สามารถ
รับมือกับใจตัวเองได้
.................... March 08 งงงงกับความคิดตัวเองว่ะ บ้าๆบอๆไปทั่ว
 อืม... หางานพิเศษไหนทำดีหว่า ปิดเทอมความจิงก็อยากพักอ่ะนะ
เพราะตอนเปิดเทอม ไม่เคยได้พักเลย บ้านก็ไม่เคยกลับ
แม่ถาม จำทางกลับบ้านได้มั้ยลูก? เหอะๆๆๆ บ้านก็อยู่แค่เนี้ย
 แต่พอปิดเทอม กลับไปก็ไม่ค่อยได้ทำอาราย
ลองหาตังเองดีกว่า จะได้ไม่รบกวนพ่อกะแม่มาก
ไปอาสาพรุ่งนี้ เอ๊ะ วันนี้ดิ อืมๆๆ วันนี้ๆๆ คงไม่ได้นอน ยังไม่ได้
เก็บกระเป๋าเลย กำ กลับวันที่ 11 แล้วก็ phar camp ต่อ แล้วจะได้
หางานมั้ยเนี่ยยยยย
 ใจนึงก็ "รัก" อีกใจนึงก็ "เจ็บ"
เจ็บที่ยังรักเธอข้างเดียวอยู่ร่ำไป.....
 March 05 เหนื่อยกลับมามอซะที
ไม่คิดว่าจะได้กลับอุดรนะเนี่ย
กะทันหันจัง .. ไปงานศพตา เฮ้อออออ ..
เศร้าจัง หลวงลุงเทศน์..บอกว่า การพลัดพรากจากคนที่เรารัก เป็นทุกข์
มันเป็นสัจธรรม ฉะนั้นต้องมีสติ ตอนที่พ่อแม่อยู่ก็ดูแลท่านให้ดี
ค่ะ...หนูนี่แหละ ลูกบ้าๆบอๆคนนี้เนี่ยแหละจะดูแลพ่อกับแม่เอง
ไม่ต้องห่วงนะคะ
ช่วงนี้ชีวิตเป็นไรน้า
 จะทำอะไรก็ไม่กล้า พูดอะไรก็ไม่พูด งั้นก็คงทำได้แค่นี้แหละ
เพราะรู้ว่า...มันเป็นแค่เศษเสี้ยวที่จะสมหวัง
ก็เลยไม่กล้าซินะ ยัยบ้าเอ้ย
March 01 ... จบซะที ปี 2 ...เฮ้ออออออออ
จบซะทีนะ สำหรับปี 2 อันแสนรันทด
สอบติดกัน 3 วัน ก็ไม่ได้นอนมันทั้ง 3 วันเลย กำ!
วันนี้สอบเสด นอนไม่หลับแฮะ ไม่ง่วงด้วยง่ะ
เอ๊ะ ตอนนอนมันรู้สึกยังไงวะเนี่ยยยยย ... ลืมไปเลย เวอร์จิงเนอะ
ก็ว่าไป๊..แต่นอนไม่หลับจิงๆแหละ เฮ้อ.. พรุ่งนี้ก็ได้กลับบ้านละ
แล้ววันมะรืนก็กลับมา มอ เลย กลับบ้านวันเดียว กำ +_+ จะกลับทำไมเนี่ยยยยย
ก็คิดถึงบ้านนี่เนอะ คิดถึงพ่อกะแม่ บ้าน..ที่อาจจะมีไม่ครบพร้อมทุกอย่าง
แต่ก็มีความสุข ...บ้าน..ยังไงก็คือบ้าน โอ้ววววววววว ช้านคิดถึงบ้าน |
|
|
