Leaf's profile^_*..-+*+-..LEAf...Leaf....PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
February 28 หนูไม่เป็นไรค่ะโหมดฟังเพลง .... เพราะไม่เคยอยู่ในสายตา ไม่ว่าเวลาจะนานจะผ่านซักเท่าไร ทุกค่ำคืนต้องทนเหงาใจ ไม่รู้จริงๆทำไมๆ ต้องรักเธอ........
อยากหลับตาอยู่อย่างนั้น ทำอยู่อย่างนั้น ฝันถึงเธอเรื่อยไป เพราะว่าความจริง ไม่มีทางใด ทำให้เราได้รักกัน ทำได้แค่นั้น ทำได้แค่นี้ ทำได้เพียงแค่ฝัน ต้องหลอกตัวเอง ฝันไปวันๆ ไม่มีทางที่ฝันจะเป็นจริง ........... ...............................
อยู่อย่างเหงา ๆ เราคงจะได้รู้ ขาดกันไป จะทนได้ไหม หากไม่มีกันอยู่ อยู่อย่างเหงา ๆ บางทีจะได้รู้ หากมี...ใครบางคน...เข้ามาจะได้....ลองคิดดู... ว่าใจเราต้องการ...เขา...ไหม หรือว่าใจยังคงโหยหา อยากกลับมา เพื่อรัก..กัน..เหมือนเดิม ......... ................... โหมดนิ่ง..... ฟัง Peacemaker ซะเอียนเลย เฮ้ออออออออ สอบเสดละ เป็นไทซะที ..แง่ว เกรดจะเปงไง คงไม่ต้องลุ้น 555 ม่ายอยากรู้เล้ยยยย >_<
.... ถึงผู้มีพระคุณ....(เผื่อเข้ามาอ่าน) น้องรู้ว่ามันผิด ที่คิดแบบนี้ แต่บางทีมันก็อดคิดไม่ได้ อดน้อยใจไม่ได้...-_-! กำ ว่าเราจะพึ่งเค้าได้มั้ยเนี่ยยย...กับพี่สาวเราเนี่ยยยย เห็นใจหน่อยเถอะ ความคิดบ้าๆบอๆเข้ามารุมเร้า บางทียังนึกว่าตัวเองเป็นพี่ ความจิง..ถ้าน้องเกิดก่อน เกิดเป็นพี่สาวเจ๊ น้องคงจะดูแลเจ๊ได้ดีกว่านี้ แต่มันก็ไม่เกี่ยวนี่เนอะ เราเปงน้อง ก็ดูแลพี่ได้ ก็บ่นมันบ่อยอยู่เหมือนกัน “แทนที่เจ๊ จะดูแลเค้านะเนี่ยยยยย” แถมด้วยถอนหายใจเฮือกใหญ่ เจ๊ก็ยิ้ม “เออ น่า แค่นี้เอง” $_$ 555 แต่เค้าก็รักเจ๊นะ เอาล่ะ...ยังไงซะ ถึงแม้ว่าเค้าจะเป็นน้อง เค้าก็จะดูแลพี่สาวคนเดียวของเค้า ให้ดีที่สุด...เท่าที่ทำได้ กำ! เออๆๆๆ ให้ดีที่สุดก็แล้วกันน่า เออ...อีกอย่างนึง รอเค้าเรียนจบก่อนนะ แล้วเค้าจะจ่ายยาให้เจ๊เอง...แง่ว จะได้ไม่ต้องไปรอหมอไง...นานซะ กินข้าวซะสองชั่วโมงง่ะ ขอบ่นหน่อย หมอที่โรงบาล ม. เนี่ยยยยยย ...สงสารคนไข้ เห็นแล้วสงสารพี่ตัวเอง ... เรียนเพื่อรู้ แต่ต้องคู่คุณธรรม โอ้โห เวอร์ป่ะ อิอิ ก็มานจิง วันกินยาหม้อที่คณะ ยังจำได้นะ ประโยคสุดท้าย ที่ให้คำปฏิญาณ “...และจะเป็นเภสัชกรที่ดี ในอนาคต” เนี่ยยย เริ่มนอกเรื่อง เอาล่ะ แต่ยังไงก็ต้องดูแลตัวเองก่อน ก่อนที่จะหวังพึ่งคนอื่น อ่ะนะ เพราะถ้าวันไหนเค้าไม่อยู่ขึ้นมา เจ๊จะทำไงล่ะ โอเค้ ...จบ
แล้วก็...แม่คะ หนูไม่ได้เปงอารายมากหรอก บางทีเบื่อๆๆ ก็มาพิมพ์อะไรไปทั่ว หนูรู้ว่าหนูกำลังทำอะไรอยู่ ยังไงซะเรื่องเรียนก็สำคัญที่สุดสำหรับหนูตอนนี้ ที่เห็นว่าเป็นข้อความแบบนั้นบ่อยๆ ก็แค่ หนูไม่ค่อยได้คุยกับเค้า ก็เลยเหมือนมาคุยคนเดียว แล้วก็พิมพ์ไปทั่ว ก็แค่นั้นเอง ...อย่าเอาตัวเองไปยึดติดกับใคร เพราะตอนเกิดมา ไม่ได้ติดมากับใคร ... เนี่ยแหละความคิด แม่ไม่ต้องห่วงนะคะ เรียนเปงหลัก รักเปงรอง จ้าาาา ^_^ ....แล้วไอ้พวกความรู้สึกน้อยใจพ่อกับแม่เนี่ย มันเป็นแค่แป๊บเดียว แด๋วก็หาย หนูก็เป็นงี้แหละ อย่าคิดมากล่ะ อยู่คนเดียวง่ะ บางทีมันก็เหงา เหนื่อย แต่หนูไม่เป็นไรหรอกค่ะ ... หากห้องสว่างมาก แล้วไฟดับลงในทันใด อาจไม่สามารถมองเห็นอะไรได้ แต่ถ้าห้องนั้นมืดอยู่ตลอด เมื่อปรับสายตาได้ ในที่มืด ก็จะมองเห็นได้...หนูไม่เป็นไร...แม่คะ หนูไม่เป็นไร ................
February 25 คำถามโหมดระบาย...
งง กับชีวิต อารายของมันว้าเนี่ยยยยย ช่วงนี้วุ่นวายจัง
สอบเสดเมื่อไหร่ก่อนเถอะ จะอ่าน BLEACH แมร่งมันทั้งวัน โอ้ยยย เบื่อจิงโว้ยยย
 โหมดนิ่ง....
ระบายพอละ .. กำ ดูอารมร์มันซินั่น อืม....
....อยากรู้...เธอคือใคร .. ที่จะเป็น....รักสุดท้าย .. ของฉันจริงๆ สักที
 เฮ้อออออออออ ถอนหายใจวันละหลายรอบ ...
ถ้าถามว่า คนหนึ่งคน จะ รัก คนคนนึง ได้มากขนาดไหน
อืม...
 ... คำตอบก็คงจะเป็น มากที่สุด...ตราบเท่าที่ไม่ต้องหลอกตัวเอง...ช่ายยยย ก็คงจะเป็นอย่างงั้นอ่ะนะถามเองตอบเองหนับหนุนเอง ...
 ตายละ สอบจบ งานยังไม่จบนี่หว่าประชุม annual ที่ มช. ครายไปกะช้านบ้างเนี่ยยยยยยยย เหมือนจะ 5 คนป่าวหว่า
โอย น่าปวดหัว ไม่ชอบบรรยากาศเครียดๆๆเลยง่ะ ชอบทำงานนะ แต่ไม่ชอบประชุมอ่ะ ครายก็ได้เปลี่ยนตัวกะช้านที
 งืมๆๆๆ ยังไงก็ต้องไปซินะ ... แค่นี้ละกัน ไปอ่านสือต่อ สาธุ ขอให้ทำได้ ถ้าไม่ได้ขอให้เดาถูก ถ้าเดาไม่ถูก ขอให้ อ.ตรวจผิด ..กำ บาปแน่เลยตู
February 23 อยากร้องไห้ไม่เห็นต้องโทษตัวเอง ไม่มีใครสมน้ำหน้า
วันนี้แค่เสียน้ำตา เดี๋ยวไม่ช้าก็หาย
อย่างน้อยที่เรายัง "เจ็บ" แปลว่า "เรายังหายใจ"
ยังมีวันเริ่มต้นใหม่ได้ทุกวัน
 ....มันก็จิง แต่มันก็เศร้า ทั้งที่ก็พยายามแล้ว แต่ก็ได้แค่นี้ ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเป็นแบบนี้มาก่อน
ทำไมถึงเป็นคนอย่างงี้ได้นะ เราเปลี่ยนไป... ใช่เราเปลี่ยนไปจริงๆๆ แล้วก็..ไม่ชอบที่ตัวเอง
เปลี่ยนเป็นแบบนี้ด้วย เด็กคนนั้นหายไปไหนแล้ว เด็กผู้หญิงที่เคยสดใส...คนที่เคยสู้ ฉันกลายเป็นคนไม่มีตัวตนตั้งแต่เมื่อไหร่
... ชีวิตยังเป็นของของเรา ที่ไม่มีใครมาพรากออกไปได้ทั้งนั้น ... หวังว่ามันจะเป็นจริง
ไม่ชอบที่เปงแบบนี้เลยว่ะ คนที่เคยเย็นชา ทำไมตอนนี้...จิตใจมันหวั่นไหวง่ายจัง
เสียน้ำตาง่ายเกินไป...กลับไปเป็นคนเดิมเถอะนะ ... ลีฟ ... เธอไม่เคยมีหัวใจ เธอรักใครไม่เป็น...
เธอจะได้ไม่ต้องเสียน้ำตาง่ายแบบนี้....
...พูดคนเดียว บ้าวุ้ย.. February 21 เบื่อ ...โว้ยยยยยยยยชีวิตช่างน่าเศร้า อะไรเยี่ยงนี้ .... เมืองพิษณุโลก เหตุใดเจ้าจึงร้อนยิ่งนัก
จะเผาข้าทั้งเป็นเลยรึ... (นเรศวรขึ้นสมอง) แต่ยังไม่ได้ดูซักภาคเลยง่ะ แง่ว
เถือกไถอ่านหนังสือ....โอ้ยยยยยย ทำเวรทำกรรมมาแต่ชาติปางไหนนี่
ต้องมาชดใช้กะ phar tech ชาตินี้ ลูกนเรศ...สู้โว้ย ฆ่าม้านนนนนนนนนนนนนน (กะฆ่าคนออกข้อสอบเลยนะนั่น อิอิ)
แต่ก็อย่างว่า คนมันไม่มีวาสนา
ไม่ค่อยได้เรียนด้วยกัน แถมไม่เจอหน้าอีก ...เปลี่ยนเรื่องซะงั้น...
ทุกอย่างที่ทำไป มีเหตุผลนะ ความรักไม่มีคำว่า "บังเอิญ" มีแต่คำว่า "ตั้งใจ"
ไม่มีบังเอิญไปรัก มีแต่ตั้งใจไปรัก
คนทุกคน มีพรหมลิขิตของตัวเอง
และสำหรับฉัน...อยากให้เธอเป็นพรหมลิขิตของฉันนะ
 February 19 may be
บางทีนะ บางที การที่เราไม่พูดไป...เรื่องอาจไม่เป็นแบบนี้
มันอาจจะดีกว่านี้.... รึแย่กว่านี้ก็ได้ นั่นซินะ...ช่างมันเถอะ
การตัดใจจากใครซักคน...มันยากกว่าการเปิดใจรับใครซักคน.......จิงรึป่าวนะ
ถ้าจะพูดว่า ให้เวลาพิสูจน์...แต่ถ้าถึงวันนั้น มันจะสายไปมั้ย
may be..........................may be February 17 ไมชีวิตมานวุ่นวายอย่างงี้นะ ไม่มีสมาธิเลยแฮะ อย่าไปสนใจเค้าได้มั้ยยยยยยย
แด๋วก็จะจบปี 2 แล้ววุ้ยยยยย สู้ๆๆๆ ไอ้ปาล์ม อีกนิดเดียวก็จาผ่าน
ยังไงก็ต้องผ่านมันไปให้ได้
สอบเสร็จคงดีกว่านี้อ่ะ รึป่าวน๊า ต้องไปค่ายอาสาอีก
กลับมาก็ phar camp ต่อเลย อืมมมมม...
ทั้งๆที่ก็พยามยามทำใจ แต่มันก็ยังทำไม่ได้นะเนี่ยยยยยยยย เฮ้อออออออออ เศร้า
|
|
|
